Bir zamanlar yamyaşıl ağacların arasında yerləşən kiçik bir kənddə Amil adlı bir uşaq yaşayırdı.
Amil dostlarının şəkil çəkməsinə, mahnı oxumasına və sürətlə qaçmasına heyranlıqla baxırdı. Çünki özünün bu sahələrdə uğurlu olmadığını düşünürdü. Çəkdiyi şəkilləri bəyənmir, başqaları kimi sürətlə qaça bilmədiyini fikirləşirdi.
Günlərin bir günü Amilin sinif müəllimi rəngli kağızlar, iplər, taxta parçaları və kiçik daşlar gətirdi. Müəllim uşaqlardan bu materiallardan istifadə edərək yeni bir şey düzəltmələrini istədi. Bəzi uşaqlar şəkil çəkdi, digərləri isə qüllələr tikməyə başladı.
Amil əvvəlcə materiallara diqqətlə baxdı və onlardan nə düzəldə biləcəyini düşündü. Nəhayət, qərarını verdi və kiçik bir körpü hazırladı. Körpünün dayaqlarını möhkəmləndirdi, daşları diqqətlə yerləşdirdi və iplərdən istifadə edərək körpüyə məhəccərlər düzəltdi.
Müəllim Amilin hazırladığı körpünü görəndə çox bəyəndi. Çünki Amil dostlarının heç birinin ağlına gəlməyən fərqli bir layihə hazırlamışdı.
Ertəsi gün müəllim uşaqlara kiçik bir tapşırıq verdi. Onlardan məktəbin həyətindəki çiçəkləri sulamaq üçün lazım olan suyu həyətin digər başına necə daşıya biləcəklərini düşünmələrini istədi. Uşaqlar müxtəlif fikirlər söyləsələr də, ortaq bir qərara gələ bilmədilər.
Amil əvvəlcə dostlarını diqqətlə dinlədi. Sonra yerdə tapdığı boş qutulardan və təmiz su qablarından istifadə edərək sadə bir daşıma sistemi hazırladı. Dostları onun təklifini sınayanda işlərinin xeyli asanlaşdığını gördülər.
Müəllim gülümsəyərək dedi:
— Hər kəsin eyni bacarığa sahib olması vacib deyil. Kimi gözəl şəkil çəkir, kimi mahnı oxuyur, kimi isə problemlərə tez bir zamanda həll yolu tapır. Əsas məsələ hansı sahədə bacarıqlı olduğunu kəşf etməkdir.
Amil həmin gün özünün də dəyərli olduğunu və müəyyən bir bacarığa sahib olduğunu anladı. O, həmçinin dostlarının da müxtəlif sahələrdə fərqli bacarıqlara malik olduğunu başa düşdü.
O gündən sonra Amil özünü başqaları ilə müqayisə etmək əvəzinə, yeni şeylər sınamağa başladı. Bəzən ağac üzərində oyma işləri gördü, bəzən də xarab olmuş oyuncaqları təmir etdi. Amil hər yeni cəhdində fərqli bir şey öyrəndi.
Dostları da öz maraq dairələrini kəşf etmək üçün bir-birlərinə dəstək oldular. Müəllimləri onların bu davranışına çox sevindi.
Amil artıq özünü bacarıqsız hiss etmirdi. O, öz bacarığını kəşf etməyin vaxt tələb edə biləcəyini, yeni şeylər sınamağın və səbirli olmağın vacibliyini anladı.
Nağıl burada bitdi.
