"Aldadılmış Tülkü"

Bir var idi, bir yox idi, bir meşədə ağıllı bir tülkü yaşayırdı. Bu tülkü həm hiyləgər, həm də hiyləgər olmağı sevən, amma bəzən öz hiyləsinə düşən tülkü idi.

Bir gün tülkü aç idi və ov axtarmağa çıxdı. Yolda bir toyuq gördü. Tülkü düşündü:
— Əgər ağıllı hiylə qursam, bu toyuğu asanlıqla yeyə bilərəm.

Tülkü yaxınlaşıb dedi:
— Salam, toyuq! Mən sənə zərər verməyəcəm. Amma bir az kömək et, mən səni daha yaxşı qoruyum.

Toyuq tülkünün danışığından qorxub dedi:
— Mən sənə necə inanım?

Tülkü dedi:
— Sən mənə inan, mənim sənin üçün planım var.

Tülkü sonra toyuğu bir quyunun kənarına çəkdi və dedi:
— Burada otur, mən gedim başqa heyvanları yığım.

Toyuq quyuya baxanda qorxdu, amma tülkünün dediyi kimi durdu. Tülkü uzaqlaşanda quyuya düşdü. Toyuq qorxudan qaçdı.

Tülkü qayıdanda quyuya düşdüyünü gördü. Hiyləgərlik etmək istəyərkən öz hiyləsinə düşmüşdü. O gündən sonra tülkü anladı ki, ağıllılıq yaxşıdır, amma həddindən artıq hiyləgərlik bəzən özünə zərər verir.

Bundan sonra tülkü daha ağıllı və düşünərək hərəkət etməyə başladı. Toyuq isə sakitcə evinə qayıtdı.