Toni və Rəngli Daşlar

Balaca dovşan Toni meşənin kənarında anası ilə yaşayırdı. Hər səhər Toni öz oyuncaqlarını səliqəyə salmağı xoşlayırdı, çünki anası ona deyirdi ki, hər şeyin öz yeri var.

Bir gün Toni meşədə gəzməyə çıxdı və yolda rəngbərəng daşlar gördü — qırmızı, sarı, yaşıl və mavi. "Vay, nə gözəl rənglərdir!" deyə sevindi Toni və daşları toplamağa başladı.

Birdən kiçik bir kirpi peyda oldu.

— Salam, Toni! Nə edirsən? — deyə soruşdu kirpi.

— Salam, dostum! Mən rəngli daşlar toplayıram. Bax, bu qırmızıdır, bu da sarı! — dedi Toni sevinclə.

Kirpi də kömək etmək istədi, amma daşları qarışdırdı. Toni bir az fikirləşdi və dedi:

— Gəl, hər rəngi öz qutusuna qoyaq. Qırmızılar bura, sarılar ora!

Onlar birlikdə daşları rənginə görə ayırdılar. Qırmızı qutuya qırmızı daşlar, sarı qutuya sarı daşlar düşdü. İş bitəndə hər ikisi əl çalıb gülüşdülər, çünki indi hər şey səliqəli və gözəl görünürdü.

Axşam Toni evə qayıdanda anasına fəxrlə dedi:

— Ana, mən bu gün rəngləri öyrəndim və dostuma kömək etdim!

Anası onu bağrına basıb dedi:

— Sən çox ağıllı balaca dovşansan, Toni! Həm öyrəndin, həm də dostluq etdin.

Toni gülümsəyərək yuxuya getdi, yastığının altında isə ən çox sevdiyi qırmızı daş qalmışdı.