Qar qız və tülkü

Bir gün yayda Qar qız rəfiqələri ilə birlikdə meşəyə giləmeyvə yığmağa getdi. Onlar meşədə gəzə-gəzə giləmeyvə toplayırdılar. Ağacdan-ağaca, koldan-kola keçdikcə Qar qız rəfiqələrindən aralı düşdü.

Rəfiqələri onu çağırdılar:

— Qar qız! Qar qız! Haradasan?

Amma Qar qız onların səsini eşitmədi. Hava qaralmağa başlayanda qızlar evə qayıtdılar.

Qar qız tək qaldığını anlayanda çox qorxdu. Bir ağaca dırmaşıb acı-acı ağlamağa və oxumağa başladı:

Ay aman, ay aman, Qar qız,
Ay mənim gözəl Qar qızım!
Babasının, nənəsinin
Bir nəvəsi vardı — Qar qız.
Rəfiqələri onu meşəyə gətirdilər,
Gətirib burada tək qoydular.

Bu zaman meşədən bir ayı keçirdi. Ayı Qar qızın səsini eşidib soruşdu:

— Qar qız, niyə ağlayırsan?

Qar qız cavab verdi:

— Necə ağlamayım, ayı baba? Mən babamla nənəmin bircə nəvəsiyəm. Rəfiqələrim məni meşəyə gətirdilər, sonra da tək qoyub getdilər.

Ayı dedi:

— Ağacdan düş, səni evinizə aparım.

Qar qız qorxaraq dedi:

— Yox, düşmərəm! Səndən qorxuram. Birdən məni yeyərsən!

Ayı heç nə demədən çıxıb getdi.

Qar qız yenə ağlamağa və oxumağa başladı:

Ay aman, ay aman, Qar qız,
Ay mənim gözəl Qar qızım!

Bir az keçmişdi ki, meşədən bir canavar gəldi.

— Qar qız, niyə ağlayırsan? — deyə canavar soruşdu.

— Necə ağlamayım, boz canavar? Rəfiqələrim məni meşəyə gətirdilər, sonra da tək qoyub getdilər.

Canavar dedi:

— Ağacdan düş, səni evinizə aparım.

Qar qız başını yellədi:

— Yox! Sən məni yeyərsən!

Canavar da çıxıb getdi.

Qar qız yenə ağlamağa və oxumağa başladı:

Ay aman, ay aman, Qar qız,
Ay mənim gözəl Qar qızım!

Bu dəfə meşədən bir tülkü keçirdi. Tülkü Qar qızı görüb soruşdu:

— Qar qız, niyə belə ağlayırsan?

Qar qız dedi:

— Necə ağlamayım, ay tülkü? Rəfiqələrim məni meşəyə gətirdilər, sonra da tək qoyub getdilər.

Tülkü mehribanlıqla dedi:

— Ağacdan düş, mən səni evinizə apararam.

Qar qız ağacdan düşüb tülkünün belinə mindi. Tülkü də onu götürüb sürətlə meşədən çıxdı.

Onlar gəlib babası ilə nənəsinin evinə çatdılar. Tülkü quyruğu ilə darvazanı döyməyə başladı.

— Kimdir? — deyə evdən soruşdular.

Tülkü cavab verdi:

— Mənəm! Sizin nəvəniz Qar qızı gətirmişəm!

Baba ilə nənə sevincək qapıya qaçdılar.

— Ay bizim mehriban, əziz tülkümüz! Gəl içəri! Səni harada oturdaq, nə ilə qonaq edək?

Onlar tülkünü evə dəvət etdilər. Qarşısına süd, yumurta və kəsmik qoyub yaxşıca qonaq etdilər.

Tülküyə Qar qızı sağ-salamat evə gətirdiyi üçün dönə-dönə təşəkkür etdilər.

Sonra onunla sağollaşıb yoluna azuqə kimi bir toyuq da verdilər.

Beləcə, Qar qız yenidən babasına və nənəsinə qovuşdu. Baba ilə nənə çox sevindi, Qar qız isə bir daha meşədə rəfiqələrindən uzaqlaşmamağa söz verdi.