Bir zamanlar bir meşədə ağıllı bir tülkü, aç bir canavar və sakit bir qoyun yaşayırdı. Tülkü hər zaman hiyləgər və ağıllı olmağa çalışırdı, canavar isə daim ov axtarırdı, qoyun isə sakitcə otlayırdı.
Bir gün tülkü dedi:
— Bu gün yaxşı plan qurmalıyam, yoxsa canavar qoyunu yeyəcək.
Tülkü canavara yaxınlaşıb dedi:
— Salam, canavar! Səninlə bir oyun oynayaq. Kim daha ağıllıdır, o qalib gələcək.
Canavar maraqlandı və razılaşdı. Tülkü düşündü və dedi:
— Əgər sən mənim planımı yerinə yetirsən, qoyunu yeməyə haqqın olacaq. Amma əgər mən qalib gələrəmsə, sən meşədə heç kimə toxunmayacaqsan.
Canavar razılaşdı. Tülkü qoyunu bir qayaya yaxın apardı və dedi:
— Burada dur, mən sənə oyunun qaydasını göstərəcəyəm.
Tülkü canavara işarə etdi ki, qoyuna yaxınlaşmasın, amma canavar həyəcanla qabağa getdi. Nəticədə canavar öz hiyləsinə düşdü və kiçik bir çuxura düşdü. Qoyun isə sakitcə qaçıb meşənin dərinliyinə sığındı.
Tülkü güldü və dedi:
— Bəzən ağıllı hiyləgərlik, gücdən üstün olur.
Canavar çuxurdan çıxanda artıq çox utandı və anladı ki, digər heyvanları qorxutmaqdan çox ağıllı olmağı öyrənməlidir. Qoyun isə rahatlıqla meşədə otlamağa davam etdi.
