Telefonum zəng çaldı.
— Danışan kimdir?
— Fildir.
— Haradan?
— Dəvənin yanından.
— Nə istəyirsiniz?
— Şokolad.
— Kimin üçün?
— Oğlum üçün.
— Nə qədər göndərim?
— Beş-altı pud yetər,
Bundan artığını yeyə bilməz,
O hələ balacadır!
Sonra zəng vurdu
Timsah,
Göz yaşları içində
Yalvardı:
— Əzizim, mehribanım,
Mənə qaloş göndər,
Həm mənə, həm arvadıma,
Həm də Totoşaya.
— Dayan, elə keçən həftə
Sənə göndərmədimmi
İki cüt
Əla qaloş?
— Ah, keçən həftə
Göndərdiyin qaloşları
Çoxdan yeyib qurtarmışıq!
İndi səbirsizliklə gözləyirik:
Axşam yeməyimiz üçün
Nə vaxt göndərəcəksən
Bir düjin
Təzə, şirin qaloş?
Sonra dovşan balaları zəng vurdular:
— Bizə əlcək göndərə bilərsiniz?
Sonra meymunlar zəng vurdular:
— Bizə kitab göndərin, zəhmət olmasa!
Sonra ayı zəng vurdu,
Elə böyürdü, elə böyürdü!
— Bir az gözlə, ayı, böyürmə,
Nə istədiyini söylə!
Amma o ancaq:
— Mu-u! Mu-u! — deyirdi.
Nə üçün, niyə —
Anlaya bilmirdim!
— Dəstəyi yerinə qoyun, zəhmət olmasa!
Sonra vağlar zəng vurdular:
— Bizə dərman damcısı göndərin:
Bu gün çoxlu qurbağa yemişik,
Qarnımız ağrıyır!
Sonra donuz zəng vurdu:
— Bizə bir bülbül göndərərsiniz?
Bu gün onunla ikimiz
Gözəl bir mahnı
Oxuyarıq birlikdə.
— Yox, yox! Bülbüllər
Donuzlar üçün oxumaz!
Sən yaxşısı budur,
Qarğanı çağır!
Yenə ayı zəng vurdu:
— Ah, morju xilas edin!
Dünən dəniz kirpisi udub!
Beləcə, bütün gün
Hey zəng gəlir:
Din-dilin,
Din-dilin,
Din-dilin!
Gah suiti zəng vurur,
Gah maral.
Bu yaxınlarda iki ceyran
Zəng vurub başladılar:
— Doğrudanmı,
Həqiqətən,
Karusellər
Yanıb tamam?
— Ay ceyranlar, ağlınız haradadır?
Karusellər yanmayıb,
Yelləncəklər də salamatdır!
Belə hay-küy salmayın,
Gələn həftə
Qaça-qaça gəlin,
Yelləncəklərə,
Karusellərə minin!
Amma ceyranlar qulaq asmadılar,
Yenə hay-küy saldılar:
— Doğrudanmı,
Həqiqətən,
Yelləncəklər
Yanıb tamam?
Nə ağılsız ceyranlardır!
Dünən səhər tezdən
Kenquru zəng vurdu:
— Bura Moydodırın
Evidirmi?
Əsəbiləşib qışqırdım:
— Xeyr! Başqasının evidir!
— Bəs Moydodır haradadır?
— Sizə deyə bilmərəm…
Yüz iyirmi beşə
Zəng vurun.
Üç gecədir yatmamışam,
Yorulmuşam.
Kaş bir az yataydım,
Dincələydim…
Amma yenicə uzanmışdım —
Yenə zəng!
— Danışan kimdir?
— Kərgədan.
— Nə olub?
— Bəladır! Bəla!
Tez bura qaçın!
— Nə baş verib?
— Xilas edin!
— Kimi?
— Begemotu!
Begemotumuz bataqlığa düşüb…
— Bataqlığa düşüb?
— Bəli!
Nə irəli gedə bilir,
Nə geri!
Ah, siz gəlməsəniz,
Bataqlıqda boğulacaq,
Öləcək, məhv olacaq
Begemot!
— Yaxşı! Gəlirəm! Gəlirəm!
Bacarsam, kömək edərəm!
Ah, nə çətin işdir bu —
Bataqlıqdan çıxarmaq begemotu!
