Telefon

Telefonum zəng çaldı.
— Danışan kimdir?
— Fildir.
— Haradan?
— Dəvənin yanından.
— Nə istəyirsiniz?
— Şokolad.
— Kimin üçün?
— Oğlum üçün.
— Nə qədər göndərim?
— Beş-altı pud yetər,
Bundan artığını yeyə bilməz,
O hələ balacadır!

Sonra zəng vurdu
Timsah,
Göz yaşları içində
Yalvardı:
— Əzizim, mehribanım,
Mənə qaloş göndər,
Həm mənə, həm arvadıma,
Həm də Totoşaya.

— Dayan, elə keçən həftə
Sənə göndərmədimmi
İki cüt
Əla qaloş?

— Ah, keçən həftə
Göndərdiyin qaloşları
Çoxdan yeyib qurtarmışıq!
İndi səbirsizliklə gözləyirik:
Axşam yeməyimiz üçün
Nə vaxt göndərəcəksən
Bir düjin
Təzə, şirin qaloş?

Sonra dovşan balaları zəng vurdular:
— Bizə əlcək göndərə bilərsiniz?

Sonra meymunlar zəng vurdular:
— Bizə kitab göndərin, zəhmət olmasa!

Sonra ayı zəng vurdu,
Elə böyürdü, elə böyürdü!

— Bir az gözlə, ayı, böyürmə,
Nə istədiyini söylə!

Amma o ancaq:
— Mu-u! Mu-u! — deyirdi.
Nə üçün, niyə —
Anlaya bilmirdim!

— Dəstəyi yerinə qoyun, zəhmət olmasa!

Sonra vağlar zəng vurdular:
— Bizə dərman damcısı göndərin:
Bu gün çoxlu qurbağa yemişik,
Qarnımız ağrıyır!

Sonra donuz zəng vurdu:
— Bizə bir bülbül göndərərsiniz?
Bu gün onunla ikimiz
Gözəl bir mahnı
Oxuyarıq birlikdə.

— Yox, yox! Bülbüllər
Donuzlar üçün oxumaz!
Sən yaxşısı budur,
Qarğanı çağır!

Yenə ayı zəng vurdu:
— Ah, morju xilas edin!
Dünən dəniz kirpisi udub!

Beləcə, bütün gün
Hey zəng gəlir:
Din-dilin,
Din-dilin,
Din-dilin!

Gah suiti zəng vurur,
Gah maral.

Bu yaxınlarda iki ceyran
Zəng vurub başladılar:

— Doğrudanmı,
Həqiqətən,
Karusellər
Yanıb tamam?

— Ay ceyranlar, ağlınız haradadır?
Karusellər yanmayıb,
Yelləncəklər də salamatdır!
Belə hay-küy salmayın,
Gələn həftə
Qaça-qaça gəlin,
Yelləncəklərə,
Karusellərə minin!

Amma ceyranlar qulaq asmadılar,
Yenə hay-küy saldılar:

— Doğrudanmı,
Həqiqətən,
Yelləncəklər
Yanıb tamam?

Nə ağılsız ceyranlardır!

Dünən səhər tezdən
Kenquru zəng vurdu:
— Bura Moydodırın
Evidirmi?

Əsəbiləşib qışqırdım:
— Xeyr! Başqasının evidir!

— Bəs Moydodır haradadır?
— Sizə deyə bilmərəm…
Yüz iyirmi beşə
Zəng vurun.

Üç gecədir yatmamışam,
Yorulmuşam.
Kaş bir az yataydım,
Dincələydim…

Amma yenicə uzanmışdım —
Yenə zəng!

— Danışan kimdir?
— Kərgədan.
— Nə olub?
— Bəladır! Bəla!
Tez bura qaçın!
— Nə baş verib?
— Xilas edin!
— Kimi?
— Begemotu!
Begemotumuz bataqlığa düşüb…

— Bataqlığa düşüb?
— Bəli!
Nə irəli gedə bilir,
Nə geri!
Ah, siz gəlməsəniz,
Bataqlıqda boğulacaq,
Öləcək, məhv olacaq
Begemot!

— Yaxşı! Gəlirəm! Gəlirəm!
Bacarsam, kömək edərəm!

Ah, nə çətin işdir bu —
Bataqlıqdan çıxarmaq begemotu!